Εξωγενείς Παράγοντες για Καλύτερη Λειτουργία του Μεταβολισμού

Η εποχή και το κλίμα είναι προφανές πως επηρεάζουν τον τρόπο που κάνουμε προπόνηση: άλλο να τρέχουμε μέσα στον ζεστό και μερικές φορές γεμάτο υγρασία καιρό του καλοκαιριού και άλλο τον Οκτώβρη.

Στην προπόνηση κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, αισθανόμαστε ότι ο καιρός μας αναγκάζει να αυξήσουμε την προσπάθειά μας για να φτάσουμε στην «προ Καλοκαιριού» απόδοση.

Σημαίνει όμως αυτό ότι καίμε και περισσότερες θερμίδες στη ζέστη;

Σίγουρα ένα δεκάλεπτο τρέξιμο μπορεί να φαίνεται πιο εύκολο σε ψυχρότερες καιρικές συνθήκες και πιο δύσκολο σε συνθήκες υψηλής θερμότητας και υγρασίας. Αλλάζει όμως η αναλογία των λιπών που καίμε;

Η θερμότητα επηρεάζει το σώμα με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, οπότε πρέπει να ρωτήσουμε αν το «καύσιμο» που «προτιμά» να καίει το σώμα αλλάζει σε συνθήκες ζέστης. Αποδεικνύεται ότι όντως αλλάζουν.

Σύμφωνα με μια μελέτη του 2010 που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Applied Physiology, Nutrition and Metabolism» και η οποία πρόσφατα αναδημοσιεύτηκε από το runnersworld.com η άσκηση που γίνεται σε συνθήκες κοντά στους 40 βαθμούς Κελσίου αυξάνει την οξείδωση του γλυκογόνου των μυών και μειώνει την οξείδωση ολόκληρου του σωματικού λίπους σε σύγκριση με την ίδια άσκηση που εκτελείται στους 20 βαθμούς Κελσίου.

Αυτό κάνει το φαινόμενο ακόμα πιο έντονο. Όχι μόνο η λειτουργία της θερμότητας αυξάνει την ένταση αλλά αυξάνει επίσης την αναλογία υδατάνθρακα προς λίπος ακόμη και στην ίδια ένταση.

Έτσι, μπορούμε να πούμε με μεγάλη βεβαιότητα ότι η εκτέλεση μιας 10λεπτης άσκησης σε θερμό κλίμα καίει μεγαλύτερο ποσοστό υδατανθράκων και μικρότερο ποσοστό λίπους σε σχέση με τον ίδιο ρυθμό αλλά σε πιο δροσερές συνθήκες. Αυτό σημαίνει ότι εάν προγραμματίζετε μια μεγάλη πορεία σε θερμό περιβάλλον και υπολογίζετε τις ανάγκες σας σε υδατάνθρακες, ίσως θελήσετε να εξετάσετε μια μικρή αύξηση σε σύγκριση με το ποσοστό που καταναλώνετε σε πιο δροσερές συνθήκες.