Το περισσότερο ΔΕΝ είναι το καλύτερο

Ένα αξίωμα που συναντάται συχνά στους χώρους των γυμναστηρίων , από επαγγελματίες και ασκούμενους είναι ότι ” όσα περισσότερα κάνεις , τόσα περισσότερα θα κερδίσεις”.

Με άλλα λόγια , αν κάνεις περισσότερα σετ σε κάθε προπόνηση και περισσότερες προπονήσεις θα έχεις μεγαλύτερα κέρδη , σωστά ;

Μάλλον πως όχι.

Όσοι ακολουθούν την συγκεκριμένη τακτική το κάνουν για 2 λόγους.

Ο πρώτος λόγος περιέχει κάποια αποδεδειγμένα στοιχεία.

Όντως αν προπονείσαι σκληρά , έχεις κάποιες πιθανότητες να αναπτυχθείς.

Ποιος αθλητής μπορεί να φτάσει το μέγιστο των δυνατοτήτων του χωρίς σκληρή δουλειά ;

Ωστόσο , αυτό δεν αρκεί από μόνο του.

Αν ήταν έτσι θα γινόταν καλύτερος αυτός με την περισσότερη θέληση και όχι αυτός με τις περισσότερες γνώσεις.

Ο δεύτερος , συνδυάζεται με μία κουλτούρα την οποία θα χαρακτηριζόταν αστεία.

Αρκετοί προπονητές θέλουν να είναι φημισμένοι για την επίπονη προπόνηση που εφαρμόζουν στους ασκούμενους τους ενώ λίγοι είναι αυτοί που θέλουν να είναι γνωστοί για την όχι και τόσο επίπονη προπόνηση που εργάζονται οι αθλητές τους .

Με άλλα λόγια , ελάχιστοι επιθυμούν να φημίζονται για την ποιότητα της δουλειάς τους.

Το κακό είναι ότι αυτού του είδους η φιλοσοφία έχει περάσει και στον απλό κόσμο.

Είναι κατανοητό να συσχετίζεται η σκληρή δουλειά με τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Το πρόβλημα βρίσκεται στη μη κατανόηση της σχέσης μεταξύ της Προπόνησης με σκοπό τον πόνο και της προπόνησης με σκοπό το κέρδος (pain vs gain) .

Η κατάχρηση της σκληρής δουλειάς σίγουρα δεν αποφέρει τα αναμενόμενα κέρδη.

Γεγονός : το περισσότερο δεν είναι πάντα το καλύτερο.

Το δύσκολο είναι να ξέρεις το ΠΟΤΕ και ΓΙΑΤΙ πρέπει να εφαρμόσεις το κάθε ΤΙ και σε ΠΟΙΟΝ.